«Βρήκα τη συζήτηση αρκετά διαφωτιστική ως προς τα πεδία εκείνα που μπορεί να υπάρξει μια σχετική σύγκλιση μεταξύ κάποιων τουλάχιστον πολιτικών δυνάμεων και ταυτόχρονα αρκετά αποκαλυπτική ως προς τοποθετήσεις που άκουσα κυρίως από κόμματα τα οποία προέρχονται από το αριστερό φάσμα σχετικά με το πώς αντιλαμβάνονται πραγματικά τις αμυντικές προτεραιότητες και μια εθνική, πολιτική θωράκισης των εθνικών συμφερόντων της πατρίδας μας» είπε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην έναρξη της δευτερολογίας του στη Βουλή.

Απαντώντας στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη, ο πρωθυπουργός είπε: «Επί της αρχής στην τοποθέτησή σας δεν άκουσα ουσιαστικές διαφοροποιήσεις με το σχέδιο το οποίο παρουσίασα σήμερα ως προς τις εθνικές προτεραιότητες σχετικά με τον αμυντικό σχεδιασμό. Επιτρέψτε, όμως, κάποιες εισαγωγικές παρατηρήσεις για το γεωπολιτικό τοπίο μέσα στο οποίο διεξάγεται αυτή η συζήτηση. Είναι ακριβές να πει κανείς ότι η Ευρώπη τα τελευταία χώρια υπήρξε γεωπολιτικά αφελής. Αυτή τη φράση την έχω χρησιμοποιήσει επανειλημμένως και εντός και εκτός συνόρων, όταν διαπίστωνα μία αδυναμία κατανόησης των γεωπολιτικών συσχετισμών και μία θα έλεγα αφέλεια ευρωπαϊκή, η οποία στηριζόταν σε ένα πλαίσιο παραδοχών το οποίο όλοι αντιλαμβανόντουσαν ότι έπαυε πια να ισχύει. Το 2017, όταν ο τότε Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, με τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίον εκφράζεται, είπε στην Ευρώπη μια μεγάλη αλήθεια, ότι μετά την πτώση του τοίχους και την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η Ευρώπη ουσιαστικά απεμπόλησε τις ευθύνες της απέναντι στην ευρωπαϊκή άμυνα εκχωρώντας ουσιαστικά αυτήν την αρμοδιότητα στις ΗΠΑ. Με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να παρέχουν μία ασπίδα ασφάλειας στην Ευρώπη, χωρίς όμως η Ευρώπη να κάνει αυτά τα οποία τις αναλογούν στα πλαίσια μία συμμαχίας, στο ΝΑΤΟ, το οποίο υποχρέωνε τις ευρωπαϊκές χώρες, να δαπανούν τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ τους σε αμυντικές δαπάνες. Η Ελλάδα δεν άνηκε ποτέ σε αυτή την κατηγορία, γιατί πάντα ήμασταν πάνω από το 2%. Αυτή η πραγματικότητα, λοιπόν, δυστυχώς αποκαλύφθηκε σε όλη της την έκταση, μετά την απροκάλυπτη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, και μετά την επανεκλογή του ίδιου Αμερικανού Προέδρου, ο οποίος μας είχε ήδη προειδοποιήσει ότι οι ΗΠΑ δεν θα ήταν διατεθειμένες να αναλάβουν δυσανάλογα μεγάλο βάρος για την προστασία της Ευρώπης. Ουσιαστικά μας υποχρέωσε να κοιταχθούμε με απότομο τρόπο στον καθρέφτη, και να αναλογιστούμε τις δικές μας, τις ευρωπαϊκές εννοώ, αδυναμίες. Και εδώ φάνηκε ότι κάποιοι από μας, που μιλούσαμε για την ανάγκη στρατιωτικής αυτονομίας εδώ και χρόνια, είχαμε τελικά δίκαιο. Διότι η Ευρώπη, και για να δανειστώ μία φράση του Προέδρου Μακρόν, δεν μπορεί σε αυτή τη γεωπολιτική ζούγκλα να προσποιείται ότι είναι ένα φυτοφάγο ζώο εν μέσω πολλών καρνιβόρων».